گيومرت نخستين آدمي

گیومرت نخستین آدمی

 

خیابون‌های تهران حالا یه فرقی داره .... روزهای تابستان و پاییز ٨٨ رو زنده می‌کنه ...

 


 

چرا سیراب نمی‌شم

چون از سراب می‌نوشی ....


 

آن گونه که مه جا نمی گذارد

لکه ای بر تپه سبز

تن من نیز جا نمی گذارد

اثری بر تن تو.


زمانی که باد و باران همدیگر را می یابند

دیگر چه می ماند برای نگه داشتن؟


من و تو همدیگر را می یابیم

بعد پشت به هم می خوابیم


آن گونه که بسیاری از شب ها

سر می کنند بی ماه و ستاره

من و تو نیز بی هم سر خواهیم کرد

آن گاه که یکی از ما در دوردست ها ست.


 
بگذار تا مقابل روی تو بگذریم دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم شوق است در جدایی و جور است در نظرهم جور به که طاقت شوقت نیاوریم روی ار به روی ما نکنی حکم از آن تست بازآ که روی در قدمانت بگستریم ما را سری است با تو که گر خلق روزگار دشمن شوند و سر برود، هم بر آن سریم

 

 
لحظه ی صبح ....


 
خواب گلهای مگنولیا را دیدم. گلهای درشت و سفید .....


 
خداحافظ هایکو

گنجشک
می‌پرد
اما تکانی نمی‌خورند
ابرهای سپید

--ماهیا


 
دور شد
پیش از آنکه به او بگویم چه زیباست
پروانه

یاد ایسا افتادم ... اصلا این برای ایسا ...


 
ابر تابستانی
لحظه‌ای هست و دیگر نیست
ماه شب دوم


[ خانه| آرشيو ]


خانه
آرشيو
پيام

هايكو:‫
ماريا
ترجمه
تماشا در گذر
خیابان نور